04-12-06

Wandelen langs de rivier - Walking along the river (Doel, border Belgium - the Netherlands)

 

Flanders-inside-dec2006-grens
 

Ik wandel langs het natuurreservaat “Schor Ouden Doel” (brakwaterschor langs de Schelde).  Ik wandel tot aan de grenspaal.  Als ik bovenop de dijk verder wil, klim ik over het hek (het hek en het raster zijn er enkel voor de schapen).  Ik gidste eens een groep medewerkers van Birdlife International en daar waren verschillende Oost-Europeanen bij.  Hun grootste plezier was heen en weer fietsen over de grens, in volledige vrijheid, en schaterlachend.  Een man steekt me voorbij met zijn brommer.  Aan de grens parkeert hij.  Hij zit bovenop de rugleuning van de bank en kijkt naar de schepen die voorbij varen.  Hij maakt geen oogcontact.  Ik klim niet over het hek.  Ik kijk naar een Bruine kiekendief die laag over het riet vliegt en ik keer om.  Er staan banken langs het reservaat omdat ik dat initiatief nam.  De “ik” is weggevlogen in de wind, maar de banken staan er.  Op de volgende bank zit een moeder met een kleuter.  Het kindje heeft op een klein fietsje de hele weg tegen de wind in op de dijk gefietst, nu rust hij, op een andere bank waarvan de “ik” weggevlogen is, maar die er staat voor zovele bezoekers, die allemaal hun eigen reden hebben om te wandelen langs de rivier.

 

I walk along the nature reserve “Schor Ouden Doel” (brackish marches along the river “de Schelde”). I walk as far as the boundary marker.  If I want to walk further on top of the dike, I climb over the gate (the gate and the fence are there only for the sheep).  I once guided a group of people of Birdlife International, among them were some people of East-European countries.  Their biggest pleasure was to bike back and forth over the border, in complete freedom, laughing out loud.  A man passes me with his motorbike.  At the border he parks.  He sits on top of the back of the bench and watches the boats pass by.  He does not make eye contact.  I do not climb over the fence.  I watch a Marsh harrier flying low above the reed and I walk back.  There are benches along the reserve because I took that initiative.  The “I” is blown away in the wind, but the benches are there.  On the next bench there is a mother with a little kid.  The kid has been biking on his little bike on the dike against the wind, now he’s resting, on another bench of which the “I” is blown away, but that is standing there for so many visitors, all walking along the river for their own reasons.

23:44 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-natuur | Permalink | Commentaren (11) | Tags: schor ouden doel | |  Facebook

Commentaren

You take stunning photos, Hildegarde! I especially like your countryside telephoto shots.

Gepost door: andrea | 04-12-06

mè mè mè.... nooit een schaap ontsnapt??

Gepost door: f r e d | 05-12-06

I love reading about your observations of other people in the dike. I feel as if I am there watching the same people. The man not making eye contact, the mother and child...

I love the photographs of the local landscape. Thank you for sharing.

Gepost door: Ces | 05-12-06

I think the "I" will stay for a very long time. Even if the people resting on those benches don't know "you". Nice initiative. We should all do that kind of things and the world would be a better place!
Nice picture, nice view!

Gepost door: Sidney | 05-12-06

"I" Those of us who have given as well as taking so understand the feelings here. Events may overtake the recognition but the link remains – if only in our own minds and to become something fully shared with ourselves alone.

Gepost door: AG | 05-12-06

Verdant vistas. Thank You for bringing me along for a lovely stroll. I am always reminded of how popular birding is in Europe..it is big here too but more so in the spring and fall when the migratory species come for a visit.
Winter is settling in so we're pretty much down to Crows and Sparrows..seriously..when it gets down to 20 below there isn't much moving out there.
Although I find it interesting that feathers make better insulation than fur...and I don't know why we don't have Penquins (I know they are in the Southern Hemisphere)..I mean further North in Manitoba where the land does touch the Sea...we have one of the largest collections of Polar Bears there.
It is nice to see some green..and I like the wide open space..it is quite similar to our Prairies.

Gepost door: homo escapeons | 05-12-06

Heb jij dat ook, dat er overal roofvogels goeiendag komen zeggen als je je kop buiten steekt?
Raar, hé? Ik ben daar altijd zeer vereerd door.

Gepost door: jacoja | 06-12-06

het vlakke land hier erg goed in beeld gebracht

Gepost door: MJ | 06-12-06

horizon Mooi beeld, goed ondersteund. Deden me beide hier aan denken:

dit land van mij is vlak en stil
al eindeloze uren
het land leert ons om stil te zijn
en naar het verst, het verste punt
het verste punt te turen

horizon, horizon, horizon
breder dan ik ooit kan dromen
wreder dan ik ooit kan zien
godin met open armen

(Thé Lau)

Gepost door: javga | 06-12-06

Hildegarde:

I love how you describe the place through pictures and add the descriptive of people -- in TWO DIFFERENT LANGUAGES!

Thanks for letting us in on your life like this.

:-)

Gepost door: withinwithout | 06-12-06

He Hildegarde, ik vond het beeld op zich al heel mooi. Maar het werd enkel mooier toen ik je tekst eronder las. Heel mooie sfeerschepping, je nam me zo mee op wandel. Sterk.

Gepost door: Ann | 06-12-06

De commentaren zijn gesloten.