28-12-06

In het donker stappen - To step into the dark (Villers-devant-Orval)

Flanders-inside-dec2006-donker

Laat me jou even terug meenemen naar Bois-le-Comte.  Voor we vertrokken zei mijn vriendin G. “en ’s avonds wandelen we dan door het bos (alarm : donker, geen verlichting) naar het dorp om iets te gaan drinken” en ik zei “Oh, ja ?” terwijl ik dacht “geen haar op mijn hoofd denkt daaraan”.  Als je nachtblind bent is het eerder dwaas om te willen gaan ronddwalen in het donker.  Maar G. is een strategische denker.  Dus zegt ze de eerste avond “kom, ik wil nog even een frisse neus halen, er ligt hier ook een verharde weg naar het dorp en die is nog maar 2 jaar oud en helemaal vlak, er is geen licht maar ik zal je leiden, we gaan arm in arm”.  En ja, het was helemaal waar, ik zag geen steek voor mijn ogen en stapte compleet in het ijle, maar onder mijn voeten zat een vlakke weg.  En we wandelden … twee kilometer, maar dan voelden we druppels.  De regen wachtte geduldig tot we weer terug binnen waren en dan goot het urenlang.  De volgende avond was de wandeling naar het café “ a piece of cake “ = een fluitje van een cent (= papgemakkelijk ?)

Let me take you back to Bois-le-Comte.  Before we left my friend G. said “and in the evening we will walk through the wood (alarm : DARK, NO LIGHTS) to the village for a drink” and I said “Oh, yeah ?” while thinking “I would not dream of doing such a thing” (in Flemish : there is not one hair on my head considering that).  When you’re nightblind it is rather foolish to want to stroll around in the dark.  But G. is a strategic thinker.  So the first evening she says “let’s go and get a fresh nose, there is also a road to the village that is only 2 years old and completely flat, there is no light but I will guide you, we will walk arm in arm”.  And yes it was true, I couldn’t see a thing and stepped in a complete void, but there was a flat road under my feet.  And we walked … two kilometers but then we felt drops.  The rain however waited patiently until we were inside and then it poured for hours.  The next evening the walk to the tavern was a piece of cake.

 

Flanders-inside-dec2006-weegschaal

 

Foto’s : in een typische Waalse taverne tijdens een stop bij het heenrijden naar Bois-le-Comte.  Hammen hangen te drogen op de zolder.

 

Photos : inside a typical Walloon tavern during a stop when driving to Bois-le-Comte.  Hams are drying on the attic.

 

Flanders-inside-dec2006-hammen

00:45 Gepost door Hildegarde in Wallonie | Permalink | Commentaren (5) | |  Facebook

Commentaren

Real Belgian That is the spirit: like a real Belgian. Anything to get to the pub. Hmm, hams drying.

Gepost door: pieterbie | 28-12-06

wauw hildegarde,
met ingehouden adem zit ik dit te lezen :-)
lekker spannend:-)
een heel gave plek om tot jezelf te komen lijkt me,
ik denk als ik de honden mee mocht nemen ik daar wel zou willen bivakkeren ,
da's het echte avontuur :-))

dank je wel,
gaaf om te zien en te lezen .
klaproos

Gepost door: klaproos | 28-12-06

in the darkness . . . lijkt me wel echt stikkedonker en puur zwart zo.
als daar nog het geschreeuw van de uil bijkomt en briesende paarden is de boel compleet !

Gepost door: greet | 28-12-06

you are a fine writer. this read as a sweet short story. your friend obviously had a steady arm. that's the kind of friend i treasure!

happy new year to you.

Gepost door: kj | 29-12-06

I see that your wonderful experience was not limited to the beautiful sites but the company of your beautiful friend. These photographs are so rustic. I like it when people preserve things naturally made. I like the look of real wood and fine carpentry.

Gepost door: ces | 29-12-06

De commentaren zijn gesloten.