05-10-07

4. De beeldenstorm : welke plaats heeft de schilderkunst in de media ? (van George Bush over Luc Tuymans tot Trinny & Susannah)

 

Flanders-inside-okt2007-verslag-schilderen-4a


Tweede jaarvraag van Meester Jaruwan-Tse : welke plaats, als er één is, heeft de schilderkunst in de media, in de actualiteit ?  En ik bedenk : De fotografie heeft in feite wel zware klappen toegebracht aan de schilderkunst : het was niet meer nodig om historische gebeurtenissen (kroningen, overwinningen, oorlogen, …), portretten en taferelen vast te leggen want daar was de foto en die ging in bliksemsnelheid de actualiteit vastleggen.  Anderzijds was de schilderkunst nu niet meer gebonden aan de waarheidsgetrouwe weergave van de werkelijkheid en ze begon te freewheelen (impressionisme, post-impressionisme, expressionisme en dan gaan we helemaal wild :  de Fauvisten (de wilde beesten), de kubisten, de Dadaïsten, … ) tot het schilderen rond de millenniumwissel wat leek verbannen of zich terugtrok tot de wereld van de allerindividueelste expressie enerzijds en de mooie taferelen anderzijds.  Ondertussen groeide ook de televisie en de film als dominante beeldenstroom in ons leven en ontstond zelfs de virtuele realiteit, quasi alles is mogelijk wat beelden betreft.  Waar is dus nog de plaats van de schilderkunst in dit beeldenrijk ?  (en ook : waarom zou je nog iets willen kunnen schilderen ?)
Voor mij situeerde de schilderkunst zich niet in de media en zat mijn fotografie niet in de televisie.  Maar laat ons hier eens mee gaan spelen, zegt mijn Meester, eerstejaars kiezen een mediafiguur , iemand die iedereen kent en gaan hier een jaar rond werken.  Tweedejaars gaan foto’s nemen van televisiebeelden en hierrond werken. Ja, lap, dat kan ik niet laten liggen, direct een statief voor de tv gepoot en foto’s nemen.  Grandioos.  Daar zit een hele wereld aan de mooiste, bizarste, meest surreële, fantasierijkste, historische, geografische, futuristische en noem maar op aan beelden in die tv.  Ik had dat nooit bekeken als een opeenvolging van “stills”, van foto’s of van schilderijen, incluis tv-beeldlijntjes en tekst.  Een bizarre ervaring en hier zitten onuitputtelijke mogelijkheden in (waarschijnlijk illegaal op fotografisch gebied, maar dat is YouTube uiteindelijk ook op gebied van filmpjes, het wordt tijd dat die grenzen van “filmrechten en copy-rights” ook eens verschoven worden, maar dit terzijde).  Maar de tweede en volgende jaars vallen er niet onmiddellijk voor, de camera is hun niet eigen en dat houdt toch wat tegen, denk ik.  Goed, laat ons eens kijken naar de eerstejaarsopdracht : een mediafiguur met als werkdefinitie : minimum 5 krantenfoto’s ervan meebrengen.  Ah leuk, prentjes knippen, heb ik altijd graag gedaan. Een maand kranten wordt uit de papierdoos gehaald en samen met de dochters ga ik pluizen : George Bush (winnaar met de meeste foto’s), Vladimir Poetin op de tweede plaats met zijn macho-blootbovenlijf-vakantie-foto’s (de hele wereld zal die foto’s vast wel gezien hebben), en op een verrassende derde plaats : Bart De Wever (Vlaamsgezind politicus, partijvoorzitter van de N-VA, de Nieuw-Vlaamse Alliantie).  Het moge ondertussen duidelijk wezen dat wiens foto veel in de krant komt heel sterk bepaald wordt door het thema of gebeurtenis van dat moment, logisch.  Hoe dan ook, bij ons manifesteert zich een nood naar een vrouw.  Joëlle Milquet ? Maar daarop zeg ik “non” (J. Milquet, Waals politica, werd in de onderhandelingen over een nieuwe al dan niet Belgische regeringsvorming  bekend als “Madame Non”).  De 5 machtigste vrouwen ter wereld (volgens Forbes, een Amerikaans mediabedrijf) : Angela Merkel (OK, dat is goed, helaas slechts 2 kleine fotootjes en niet op haar best in beeld gebracht, foei persfotografen), Wu Yi en Ho Ching (met alle respect, bij mij niet bekend), Condoleezza Rice (ja, ook goed, maar blijkbaar ook slechts periodisch veel in beeld) en tot slot Indra K. Nooyi (machtig, maar mij ook onbekend).  Neen, de politiek gaat het niet worden voor mij, voorlopig toch niet.  Ik heb er geen affiniteit mee en heb ook geen zin om te gaan surfen op de golven van wereldfiguren of wereldgebeurtenissen om (bedoeld of onbedoeld) daarmee zelf een hogere kans te hebben om te scoren in de media (dit is geen kritiek, maar een louter feitelijke vaststelling, zoals je met je onderwerpkeuze op je blog ook je aantal hits kan bepalen, denk maar aan het gebruik van het woord sex) (cfr. Luc Tuymans : beelden van de holocaust, het nazisme, kindermishandeling, Condolleezza Rice).  Als je aandacht wil, kan je dus best wel een heel jaar George Bush gaan schilderen.  Maar neen, zo slim ben ik niet, ik schrijf de politiek dus af en stap over naar de filmwereld.  Dat wordt opnieuw een zoektocht, filmsterren zijn ook zo mijn ding niet.  Maar daar is een man, waar vrouwen met heel verschillende mannenvoorkeur, het over eens zijn dat hij aantrekkelijk is : Josh Holloway (hij speelt de rol van Sawyer in Lost).  Goed, tv-foto’s maken van Josh Holloway, als ik ze toon : zwijmel, zucht en wow, maar omdat ze uit een film komen zijn de beelden te complex voor een beginner.  Tegelijk echter dacht ik ook aan Trinny en Susannah (What not to wear), dat zijn nu nog eens kleurrijke dames, als je er een uitzending (kledingadvies,  restyling) van ziet, kan je er niet onbewogen bij blijven, je hebt er een opinie over.  Tal van Europese restyling-programma’s (flauwe afkooksels) zijn op hun  modereeksen geïnspireerd en ze publiceerden al enkele boekjes.  Kijk, laat ik dat nu maar als bekend genoeg beschouwen.  .  Neen, ’t is niet te vergelijken met George Bush, ik weet het.  Maar ze zijn trendbrekend, die dames : ze gaan nl. helemaal in tegen zwaar dominante ideaalbeelden inzake schoonheid (cfr. de lange uitgemergelde mannequins, een trend die Nolita met de foto door Oliviero Toscani momenteel probeert te breken), ze nemen een persoon zoals die is en gaan die persoon zich zo goed mogelijk laten voelen door kledij die hen flatteert (zij beginnen met vrouwen die zich bar slecht kleden).  De politiekers blijken trouwens niemand aan te spreken en de keuze valt op : Luciano Pavarotti (dood), 2 x Pablo Picasso (dood), Herman Brood (dood), Sophia Loren, Julia Roberts, Keith Richards (van The Stones) en voor mij dus Trinny en Susannah.
Illustratie 1 : schetsje van kolibrie (inspirerende foto bij Intern) op beeld uit de virtuele wereld (De Standaard Magazine (19/9/2007).
Illustratie 2 : 1 beeld uit What not to wear, Trinny and Susannah, (foto : niet-commercieel gebruik en in feite gratis reclame)

 

Flanders-inside-okt2007-verslag-schilderen-4b


In short : Second year question of Master Jaruwan-tse : what, if any, is the place of the art of painting in the media, in the topicality ? Well, since photography showed up, there was no need anymore to paint big happenings, portraits, …  The art of painting was freed from the need to present reality as it is and all sorts of art forms were born.  But now that everything is possible in image processing (photography, movies, the virtual world), does the art of painting still has a place and which one ? For me the art of painting had no place  in the media and my photography was not situated in the television.  But let’s play with these concepts, the Master says, the first years choose a media figure and work around it the whole year, the other grades start making photos of television programs and are going to work with these images.  Well, I sort of combined both and choose TV-photos of 2 colorful ladies (well known, I hope, at least in Europe) who have a fashion program (What not to wear by Trinny and Susannah).  They are trend breakers : they don’t follow the big dominant fashion beauty ideals (cfr. the tall emaciated top models, a trend that Nolita is trying to break with the photo by Oliviero Toscani), they take a person as she is and then make her feel real good by flattering clothes (they start with women that dress real bad).  None of us, first graders, chooses a political figure. That is in fact dumb.   I don’t feel like surfing on the waves of world figures (George Bush, Vladimir Poetin, …) of world events, to have a bigger chance myself to get (meant or unmeant) media attention.  Cfr. Luc Tuymans is a very popular artist and his subjects are child ill-treatment, the holocaust, the Nazi’s, a portrait of Condolleezza Rice.  This is no criticism, it is however a pattern, just like you can influence your blog counter by the kind of words that you use (e.g. the word sex).  So, OK, no fame with Trinny and Susannah, but I do think : fun and pleasure and meaning.
I also came to the conclusion that there is a whole universe of photographical possibilities in that television (probably illegal too, btw : it’s time to change the laws about copyrights I think).  Name an image : surreal, magical, futuristic, daily, geographical, … and you got it in that tv, tv-lines (distortions) and text included, often very surprising.

Illustration 1 : sketch of hummingbird (inspiring photo at Intern) on an image of the virual world (source : De Standaard Magazine (19/9/2007))

Illustration 2 : one image from What not to wear, Trinny and Susannah, (photo : non-commercial use and in fact free advertising for their show)

16:58 Gepost door Hildegarde in Schilderen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: academie | |  Facebook

Commentaren

A very interesting read !!!!

Your sketch of hummingbird is superb! In fact I like it more than the photo.
Thanks for the name of the flower ... It should be Forsythia sage.

past week I was EXTREMELY busy, so could not comment or update. now I am enjoying your paintings.

Gepost door: Intern | 07-10-07

Een originele opdracht en een niet voor de hand liggende keuze (overigens twee van m'n favoriete TV-series, Lost - je mening over Josh Holloway deel ik ook ;-) - en What not to wear)!
Je schets van een kolibrie vind ik al goed.. dat belooft voor de voltooide versie!

Gepost door: Mysti | 10-10-07

De commentaren zijn gesloten.