02-01-08

Een verhaal - A story (Strix nebulosa)


Flanders-inside-jan2008-verhaal


(figurant uit de Gouden Boomstoet (Brugge 2007), Laplanduil = Strix nebulosa (Zoo, Antwerpen), Kalmthoutse Heide : lagen in overvloei) Als je een verhaaltje voelt opkomen, hou je niet in !

(figure from the Pageant of the Golden Tree (Bruges 2007), Lapland owl = Great Gray Owl = Strix Nebulosa (Zoo of Antwerp), Heaths of Kalmthout : layers blending) If you feel a story coming up, don’t hold back !

00:49 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-groen | Permalink | Commentaren (11) | Tags: fantasie, vogels, bomen, gouden boomstoet | |  Facebook

Commentaren

verwondering Sorry meisje, op dit uur van de nacht zijn mijn verhaaltjes op. Ik kan enkel nog met verwondering kijken naar wat je in elkaar verwerkt hebt.
Slaapwel

Gepost door: Martine | 02-01-08

Dat lijkt me wel iets leuks voor mijn bezoekers. Dat zijn nogal grote verhalenvertellers. Ik zal de foto op mijn blog plaatsen als je het goed vindt.

Gepost door: Wieneke | 02-01-08

Merlijn... de leermeester van king Arthur?

Gepost door: Wim | 02-01-08

Kamerheer, kom eens even hier - Kamerheer, kom eens even hier.
- Edele Heer, wat is er van uw dienst?
- Wel... euh... kijk, ik heb een brief geschreven aan Vrouwe Liesbeth Tienpondt de ten Kate en nu vroeg ik mij af... Ziet U, het is nogal een delicate brief... Een brief van... van liefde en van die dingen... Begrijpt U waar ik naar toe wil, kamerheer?
- Ik denk het wel Edele Heer.
- Wel, breng die brief eens naar de Witte Uil in het bos en vraag hem eens die brief te lezen. Of ik het goed gedaan heb, bedoel ik.
- Jawel, Edele Heer, ik begeef mij onmiddellijk op pad.

Gepost door: Drs. Johan Arendt Happolati | 02-01-08

knappe bewerking Maar die uil komt echt niet geloofwaardig over hoor :-)

Gepost door: pieterbie | 02-01-08

lijkt uit de tijd van de ronde tafel te komen. mooi in mekaar gedraaid, ook de nieuwjaarsbrief is knap, die laat nog meer invulling over aan de toeschouwer.
mooi
ludo

Gepost door: ludo | 03-01-08

We saw a few years ago through a window of sauna in the summer place two big Laplanduils sitting quite near on a branch of a birch. It was really great scene, but the camera does not belong to sauna, so, no photos about them.
I just love your fairytail photos like this.
You should take some book and start to illustrate it!

I hope, your life will flow in 2008 like a beautiful stream without any bad rapids or forrents!

Gepost door: Leena | 03-01-08

A story of lava... Vulcanic stone is like marriage, conceived in heat and slowly cooled of for everlasting endurance.

Gepost door: Wim | 03-01-08

Alsnog de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar en dank voor het bezoeken van mijn site! :) Dat 2008 maar veel mooie foto's mag opleveren!

Gepost door: Arjan -PlasticDaisy | 03-01-08

Op mijn weblog dreigt zich een verhaal te gaan ontspinnen over jouw plaat. :-)))

Gepost door: Wieneke | 04-01-08

De tovervrouwe Er was eens een tovervrouwe die leefde in een kasteel (uiteraard). Wat misging toverde zij goed. Nu ging er zodanig veel mis in de wereld, in hoofdzaak door egoïsme en machtswellust, en waren er dermate veel wantoestanden (oorlog, moord, verkrachting, uitbuiting, mishandeling, vervuiling, vernietiging, …) dat wat de vrouwe weer goed toverde niet meer was dan een druppel op een hete plaat. Maar ’t zijn de druppels die tellen, zo geloofde de tovervrouwe. Er waren evenwel dagen dat het ook de tovervrouwe zwaar ten moede werd. Dan verlangde ze om gekoesterd en bemind te worden, dan verlangde zij naar de ridder waarmee ze ooit, heel lang geleden, op queeste ging. Op een dag kwam haar ter ore waar deze ridder thans verbleef. ’t Was ver weg, ver voorbij het woud der Laplanduilen, die allen in dienst waren van de machtige Heer Mopperkontus en die met hun buitengewoon gehoor luisterden of er geen boodschappers onderweg waren, met boodschappen die zij voor hun Heer moesten onderscheppen. De Heer Mopperkontus kon zelf niet blij zijn. Daarom zoog hij alle vreugde uit de mensen die binnen zijn bereik waren en belette hun contact te leggen met anderen die ver voorbij zijn woud woonden. Zo de tovervrouwe haar boodschap aan de ridder voorbij het woud wilde krijgen, moest zij een boodschapper hebben die hoogst oplettend zou kunnen zijn. Argus, de man met de vele ogen, die zou dat kunnen. Ieder oog op zijn mantel en op zijn hoed speurde de omgeving af op gevaar, ieder takje dat zou kunnen kraken onder zijn voeten en dat een Lappie, zoals de Laplanduilen verkort werden genoemd, zou kunnen horen, werd waargenomen. En Argus ging op pad. Evenwel, u als kijker ziet daar uiteraard die knoert van een tak steken, zo op hoofdhoogte, edoch, Argus, met al zijn ogen bedacht op gevaar, zag hem niet en smakte er frontaal tegenaan. Dat gaf vanzelfsprekend een luide klap en hij ging er ook van tegen de grond. Slechts een fractie van een seconde had de dichtstbijzijnde Lappie nodig om zijn kop te draaien en nog een fractie van een seconde later had hij de boodschaprol al in zijn poten, om er vervolgens mee weg te vliegen naar de Heer Mopperkontus in ruil voor een bord vol verse Woelmuizen. Geluidloos en koninklijk zweefde de Lappie door het woud, doch om het vervolg van het verhaal te kennen, zal ik eerst een nieuw fotoplaatje moeten verzinnen.

Gepost door: Hildegarde | 04-01-08

De commentaren zijn gesloten.