20-01-08

Derde variatie op vierkantjes - Third variation on squares (olieverf, 50x70)


Flanders-inside-jan2008-vierkantjes-3


“Een vrouw draagt haar kinderen altijd met zich mee“, schreef Joz. eens op zijn blog en dat herkende ik heel sterk.  Je draagt ze tijdens de zwangerschap, je draagt ze als ze klein zijn, maar ook als ze groot zijn, als ze niet thuis zijn of het huis uit zijn, steeds zijn ze in je gedachten, in je gevoelens, in je lijf.  Evenzeer als het lot wreed toeslaat en je een kind verliest, dan draag je dat kind altijd met je mee.
De tenten : het is alsof je kinderen kamperen op je buik, hiermee wil ik die verbondenheid uitdrukken.
De donkere tent : dat zijn de nare dingen van het leven die je met je meedraagt (om maar één voorbeeld te geven : ziekte, maar het kan vanalles zijn).
De vrouw (met als symbool de borsten in warme kleuren) is grijs en niet gedetailleerd zodat het iedere vrouw kan voorstellen.
De vrouw staat voor een tijdlijn die ook een landschap is.  De tijdlijn loopt naar rechts : donkere tijden heeft zij al gekend, maar toch ziet ze de toekomst licht.  Het landschap is herleid tot een strook met vlakken water, akkers en weiden, een bomenstrook en de lucht.
“Een vrouw draagt haar kinderen altijd met zich mee”.  Maar dat voelt voor mij als man ook zo, beklemtoont Meester Jaruwan-Tse.  Ja, zeker wel en evenzeer is het nog anders voor een vrouw, zegt S. (ouderejaars, vrouw).
Herkenbaar voor jou ?

“A woman always carries her children with her”, Joz. once wrote on his blog and I recognized that very strongly.  You carry them during pregnancy, you carry them when they are small, but also when they are full grown, when they are not at home or when they left the house to live on their own, always they are on your mind, in your feelings, in your body.  Also when fate hits cruel and you loose a child, then also you always carry that child with you.
The tents : it is as if your children are camping on your belly, with this I want to express that connection.
The dark tent : the bad things of life that you carry with you (to name only one : disease, but it can be all sorts of things).
The woman (with the breasts as symbols in warm colors) is grey and not detailed so that she can represent any woman.
The woman stands before a time line which is also a landscape.  The time line moves to the right : she has already known dark times, but she sees the future bright.  The landscape is reduced to a strip with spaces of water, fields and meadows, a strip of trees and the sky.
“A woman always carries her children with her”.  But it also feels like that for me as a man, Master Jaruwan-Tse stresses.  Yes certainly and also it is different for a woman, says S. (senior student, woman). 
Recognizable for you ?

01:16 Gepost door Hildegarde in Schilderen | Permalink | Commentaren (11) | Tags: academie | |  Facebook

Commentaren

herkenbaar ook het schilderij.
wat me hier opvalt is dat je je fantasie blijft gebruiken.
in mijn academie tijd was die efkens weg omdat we altijd naar de natuur , figuur werkten.
Later is die er terug gekomen, maar dat is terug hard werken om die te laten komen en dat ging stroever omdat mijn eisen hoger lagen en de fantasie niet was meegegroeid.
doe maar goed verder

Gepost door: ludo | 20-01-08

Very nice shot...creative!

Gepost door: James | 20-01-08

Hi Hildie.

This is beautiful, meaningful and while I can't pretend to know because I'm not a woman, I believe it to be true.

Women are the soul of the universe because of what you have painted and described in gorgeous detail and with words that make complete sense.

And you were good enough to offer an opening for us fathers, who, yes, have something similar in feeling but not like a mother does.

Thank you for this. It's very true to what I believe.

:-)

Gepost door: withinwithout | 20-01-08

welk kind draagt pa en moe....??
waa aa aa rheeeeen.......?

Gepost door: f r e d | 20-01-08

mooi uitgebeeld ik hou van mensen die symbolen durven en kunnen weergeven.
mag ik eventueel van jouw ludieke schilderijen gebruiken als illustratie van mijn haikoe en dichtwerk?
ik zal dan wel een link maken naar je blog.laat maar iets horen he

Gepost door: joz. | 20-01-08

gevoel Wow, hier is over nagedacht.
Het gevoel vrouw/kind in vergelijking met man/kind moet gewoonweg anders zijn. Wij mannen hunnen onze kinderen geen 9 maanden in onze buik gedragen, dat is toch iets heel speciaals. Tussen mama en kind heb je een natuurlijke fysieke band. Dat is toch iets heel sterks.

Gepost door: pieterbie | 20-01-08

Ik kan niet meepraten over dat ouder naar kindgevoel omdat ik geen kinderen heb, maar ik vind het schilderij erg aantrekkelijk en veelzeggend. Jij gaat heel goed, Hildegarde!

Gepost door: Wieneke | 20-01-08

De stoere zelfbewuste mannen die ergens nog een vaderland moeten redden. Wat een verschil met moeder aarde, vrouwen blijven vrouwen en mannen blijven mannen, dat is de absolute wet. De afwezigheid van machtsgelijkheid tussen mannen en vrouwen in onze samenleving is nog altijd een groot onrecht. we weten heel goed wat er mis is, we zitten er al eeuwen mee en blijken toch niet in staat er een eind aan te maken... Wat een schilderij al niet teweegbrengt in mijn gedachtengang.

Gepost door: Wim | 20-01-08

Your last creations make me think to the influence of Klee...
Nice game with the colors.

Gepost door: Still | 20-01-08

Wat Jaruwan -Tse zegt is zeker waar. Toch denk ik, dat de binding die een moeder voelt, sterker is dan die van een vader. Zij heeft het kind gedragen en gevoeld hoe het groeide.
Ik vind dit een heel sterk schilderij, ook het symbolisme erachter.

Gepost door: tagrijn | 20-01-08

Mother Nature, one with the earth. Mothers are the earth. That's what I see.

Gepost door: Ruth | 21-01-08

De commentaren zijn gesloten.