05-03-09

De streep (gouache, 30x40) en de pijn (monochroom #18, olieverf 50x60) - The line and the pain (gouache - oilpaint)


Flanders-inside-maart2009-streep

Ja, ik denk dat ik nu een schilder-dagboek-inhaalmanoeuvre kan beginnen (: eerst over pijn (monochroom) en de streep, dan het slot van het eerste experimenteerdoek, enkele verfstrepen en hoe snel je iets ziet, twee lagen van het volgende experimenteerdoek, een koan, een studietje van perspectief in landschappen en dan staat er nog een 18de eeuwse kerk in Nicaragua te wachten tot de schoolmeisjes en het plein erbij geschilderd worden.  Ondertussen ben ik bezig aan een groot doek (170x170) waarop ik een heel verhaal wil vormgeven en aangezien daarvan geen voorbeeld voor mijn neus staat, moet ik voor ieder onderdeel gaan bedenken hoe dat eruit ziet en hoe ik dat kan schilderen : heel boeiend, spannend, vaak frustrerend, soms grappig, een meervoudig leerproces. “Zero-emissie experimenteerstation” heb ik erbij gehangen, dat vind ik een mooi begrip. De zero-emissie slaat op het werken met wateroplosbare olieverf en zonder solventen.)

Terzake : over hoeveel van mijn dagen, plannen en mogelijkheden er een streep wordt getrokken door pijn, ziekte en afzien, ik ga er niet bij stilstaan, maar het doet me goed om die streep eens gestalte te geven en ze op papier te zetten.  Tegelijk staat deze streep symbool voor alle soorten strepen die elk op hun wijze en op veel verschillende vlakken de levensmogelijkheden bij ontelbaar veel mensen over de hele wereld beperken.

En dan laag 18 van het monochroom (laag 17 zei me zodanig niets dat ik ze direct overschilderde) : aha, eindelijk heb ik voor één keer eens de pijn te pakken in plaats van zij mij (triomf), nu staat ze daar in heel haar verschrikking op doek en daar heb ik ongelooflijk veel deugd van.  Als therapeutische act is dit een aanrader.

Flanders-inside-maart2009-monochroom-18

I’m starting a catch-up maneuver to store my paintings in this diary.  The line : I’m not going to stop and think about how many of my days, plans and possibilities are cancelled by pain, sickness and suffering, but it feels good to give shape to this line and to put her on paper.  At the same time this line is a symbol for all kinds of lines that each in their own way and in so many aspects limit the life possibilities of an uncountable number of people all over the world.

And then layer 18 of the monochrome : finally I caught the pain, just for one time, instead of she getting hold of me. Triumph.  Now she’s standing there in all her horror on canvas and that gives me a lot of satisfaction.  As a therapeutic act this is highly recommended.

01:13 Gepost door Hildegarde in Schilderen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: academie, monochroom | |  Facebook

Commentaren

monochroom duochroom.
het is de ervaring en proces wat telt.
streep gouache, je moet ze maar zien en zetten.
knap
groeten
ludo

Gepost door: ludo | 05-03-09

A beautiful painting !
Sad to hear about your sickness. I hope there is a cure.

Gepost door: Sidney | 05-03-09

De commentaren zijn gesloten.