25-09-09

De deugden - The virtues (Cathédral Saint-Front, Périgueux, Périgord en Sint-Romboutskathedraal, Mechelen)


Flanders-inside-sept2009-fotocolumn-2

1,3,4. Schilderij, beeld van Sint-Simon en Mariabeeld in de Sint-Romboutskathedraal te Mechelen.  Vroeger stond er geen massa stoelen in een kathedraal : je wandelde er rond (een beetje zoals je tegenwoordig een kathedraal bezoekt), iedere gilde had een zijkapel met altaar en schilderijen vertelden je er bijbelverhalen (mensen kenden de bijbel niet zo, de boekdrukkunst kwam nog maar op en dan moest je ook nog kunnen lezen), de muren, plafonds en pilaren waren heel decoratief beschilderd.

2. Laat ons de zeven deugden niet vergeten : prudentia (wijsheid, voorzichtigheid), justitia (rechtvaardigheid), temperantia (gematigdheid, zelfbeheersing), fortitudo (moed, standvastigheid), fides (geloof), spes (hoop) caritas (naastenliefde) en hier in een  vloermozaïek in de Saint-Front kathedraal te Périgueux staat de olifant blijkbaar voor fortitudo maar ook een achtste deugd staat erbij : patientia (geduld, verdragen, volhouden). Patientia omnia vincit of zoals de volksmond zegt :  “geduld is een schone deugd”. Patientia behoort tot de tien evangelische deugden van Maria. De eerste vier genoemde deugden zijn de kerndeugden en die komen al uit de oudheid. De drie volgende zijn de christelijke deugden : geloof, hoop en liefde. Maar de tien deugden van Maria dat is toch een ander paar mouwen : daar kom je armoede tegen, gehoorzaamheid, deemoed, geduld (verdragen) en dan denk ik toch al snel aan diegenen in de loop van de geschiedenis voor wie het wel handig was als de ander moest verdragen en geduldig zijn, gehoorzaam enz. Eigenlijk is er heel veel negatieve beeldvorming over godsdienst, misschien is die momenteel zelfs wel dominant en ik ontsnap er ook moeilijk aan. Bizar, het is alsof we het goede vergeten, maar het zal wel een slingerbeweging zijn : vroeger was kritiek op de gezagdragers van het geloof onmogelijk, nu staat al het machtsmisbruik in de kijker en wie weet vinden we later, ooit, wel een betere formule. Hoe dan ook, voor het eerst in eeuwen zijn we (even ?) vrij van de dwingelandij van een godsdienst en dat is schitterend, doch laat ons de deugden op zich niet vergeten. Het goede staat alleszins niet in de kijker, het is zoals een nieuwsuitzending. En natuurlijk moeten we weten wat er allemaal grondig fout loopt, dat verhoogt immers de kans op inzicht, erkenning en op actie ter verbetering, maar anderzijds zou er als tegengewicht ook best een goed nieuws uitzending mogen zijn zodat je het zelf niet moeizaam bijeen moet sprokkelen. Maar goed, laat ik dit epistel beëindigen, ik praat maar wat, dat is eens wat anders dan enkel plaatjes tonen.

1,3,4. Painting, statue of Saint Simon and Holy Mary in the Saint Rombold’s Cathedral in Mechelen. The painting shows how things went on in a cathedral in earlier times : there were no chairs, you walked around in it (a bit like you visit a cathedral nowadays), every craft-guild had his own side chapel with an altar and paintings told you bible stories (people didn’t know much about the bible, the art of printing just arose and being able to read wasn’t common), the walls, ceilings and pillars were painted with decorations.

2. In short : until recent criticism on a religion was impossible, now the abuse of power is the center point of attention.  For the first time in centuries we are (for a while ?) free of the tyranny of a religion, but let’s not forget the good aspects and let’s not forget the virtues. The elephant on the mosaic floor of the Saint-Front Cathédral in Périgueux (France) stands for “fortitudo” (courage, perseverance).

14:37 Gepost door Hildegarde in France | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kerk, beelden, fotocolumn | |  Facebook

Commentaren

back to internet after some months without... interesting this composition ! like sculpture in the churches

Gepost door: vera | 25-09-09

Mooi en waardevol Hildegarde. De deugdzaamheid - André Comte-Sponville schreef een prachtig en zeer leesbaar boek, kleine verhandeling over de grote deugden.
De Kerk is nog altijd en jammer genoeg een zeer orthodox instituut. Het zijn individuele bisschoppen en priesters die soms met de tijd meegaan, maar tegen alle deugdzaamheid in het veld moeten ruimen. Twee jaar geleden was een kerk in Waalwijk elke zonndag vol, dankzij de liberale pastoor. Hij werd ontslagen. Er is nu een gezagsgetrouwe pastoor en de kerk is vrijwel leeg. Het is een treurige, onbezonnen slinger in het denken.

Gepost door: Marius | 25-09-09

De commentaren zijn gesloten.