05-07-13

In vliegende vaart langs de boekenzetel (Van Heybeeckstraat, 2170 Merksem, rode brievenbus, postbode, mailman, red mailbox, book seat, bike)

 

rode brievenbus,postbode,boeken

 

Heb voor deze foto even de boekenzetel geleend (photoshop) van de plaatselijke bibliotheek, maar niet aanraken aub want de boeken liggen los op elkaar gestapeld en zijn niet vastgelijmd. 

For this photo I borrowed the book seat of the local library, but don’t touch it please because the books are not glued together.

12:55 Gepost door Hildegarde in Antwerpen-straat | Permalink | Commentaren (2) | Tags: rode brievenbus, postbode, boeken, fietsen | |  Facebook

29-06-13

Cornus kousa chinensis, Chinese kornoelje (en lezen - and reading)

bomen, boeken

 

Nog eentje met dezelfde lezeres (lees ster), ’t is omwille van die jaarlijkse verrukking over alles wat bloeit na een lange winter.

14:04 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-groen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: bomen, boeken | |  Facebook

28-06-13

Flower power : Natuurlijke zaailingen en wie er overleeft – Natural seedlings and who survives (and also reading, en ook : lezen)

planten, boeken

Zeer leuk in de tuin en elders zijn de verrassingen : de planten die opduiken op de plaats die voor hen het beste is, zoals Judaspenning, Schijnaardbeitjes, Muurleeuwenbekjes, Vergeet-me-nietjes, Klaprozen, Korenbloemen, Vlinderstruiken … (en deze Campanula’s tussen de tegels)  én die ontsnapt zijn aan “het onkruid hakken”. Gezien hun numerieke overwicht zijn er meestal wel zaailingen die weten te overleven en ze plezieren wegens hun bloemenpracht, overlevingskracht en verrassingseffect (niet geplant en niet gepland).

 

Because of their numeral ascendancy there are most of the time seedlings that survive “the big weeding”, such as Poppies, Forget-me-not’s, Buddleia, … (and these Campanula’s) and they bring joy and please because of their flower beauty, survival power and surprise effect (not planned and not planted).

01:48 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-groen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: planten, boeken | |  Facebook

14-06-13

Lezen in de wolken - Reading in the clouds (boeken, SkyWatch Friday #85)

 

skywatch friday, boeken, bomen

 

skywatch friday

00:07 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-natuur | Permalink | Commentaren (2) | Tags: skywatch friday, boeken, bomen | |  Facebook

13-06-13

In de bloemetjes - In flowers (lezen, boeken, reading, books, pioen)

boeken, planten

01:03 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-groen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: boeken, planten | |  Facebook

12-06-13

Het Hallerbos op 10 mei (boshyancint, beuk, lezen, beech, reading, Hyacinthoides non-scripta)

planten, bomen, boeken

01:02 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-natuur | Permalink | Commentaren (2) | Tags: bomen, planten, boeken | |  Facebook

10-06-13

Reading in the midst of daisies - Lezen tussen madeliefjes

boeken, planten

14:47 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-groen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: boeken, planten | |  Facebook

08-06-13

Gezellig lezen (witte Vlaamse reus, konijn, boeken, reading, Flemish giant white rabbit)

zoogdieren,

15:24 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-groen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: boeken, planten, zoogdieren, rabbit loe | |  Facebook

12-01-13

Disappearing in a book (collage, postcrossing, postcards)

postcards

 

Wishes of the receiver : green, blue, orange, yellow, nature, food, books, tea, animals. And this is the postcard I made of it.

00:24 Gepost door Hildegarde in Home | Permalink | Commentaren (1) | Tags: postcards, boeken | |  Facebook

21-11-11

Grote enquête over het nieuwe Skynet blogplatform sinds 7/2010 : mijn sinterklaaswensen (illustratie : dagboek, veer, inkt, uil, vikinghelm, lantaarn) – About Skynetblogs

Flanders-inside-nov2011-blog.jpg

This log is about the Skynet photoblogs, which I like. I express my opinion about the archives. Since the changes last year, I didn’t feel at home anymore, all of a sudden only the most recent pages of my diary were easy available, it felt like I lost my past. We live in fast times, that’s why it is important to be able to root things, also on the internet, because that’s where our virtual home is.

 

Skynetblogs doet een enquête, dat is fijn, zo kan je laten weten wat goed is en wat beter kan.  Hier kan je deelnemen.

Skynetblogs zijn leuk, gezellig, makkelijk, voor het ontwerp kan je kiezen uit talijke sjablonen, er zijn uitgebreide statistieken, je kan vanalles in de zijkolom(men) zetten zoals een teller, de laatste reacties, …

 

Wat er beter kan voor de fotoblogs  (kwestie van Skynetblogs wat hoger in de sky te brengen in de wereld van de fotoblogs, momenteel kiest een fotografieliefhebber hoogst waarschijnlijk niet voor Skynet als hij/zij een fotoblog wil beginnen, veel Skynet-fotobloggers zijn ook verhuisd, het imago kan beter) : het archief.

 

Een fotodagboek waar je jaren aan werkt, daar wil je ook snel in kunnen opzoeken, om foto’s te gebruiken, om info terug te lezen, … Ook je bezoekers willen graag één en ander opzoeken. Een archief met links is dan hopeloos onpraktisch. Na één bladzijde waarop de logjes worden getoond, komt een pagina met titels die linken naar het betreffende logje. Dat maakt opzoeken tot een wel zeer tijdrovende bezigheid. Titels met links zijn best ok voor echte schrijfblogs, voor fotoblogs zijn ze weinig geschikt.

Voorstel : voor fotoblogs alle logjes tonen bij het opzoeken (volgens tag, categorie, maand, …) of misschien : werken met thumbnails (alle eerste foto’s van ieder log tonen)

 

De tag cloud (een trefwoordenwolk waarin al je trefwoorden staan in een lettergrootte volgens gebruik, tags die je veel gebruikt staan dus groter) : ze is er al, verstopt in de archieven. Beter : de tag cloud op de voorpagina in een zijkolom zodat je snel wat kan opzoeken.

 

Extra leuk : superaangename manier om een nieuwe fotoblog te leren kennen is er ‘random’ (op toevallige basis) in te kunnen grasduinen. Dus :  een ‘random’ knopje bij het archief in de zijkolom zou echt een surplus zijn.

 

Tot slot : bij de sjablonen : aangeven hoe je de weblogkolom (de hoofdkolom waarin je schrijft en/of je foto’s plaatst) kan verbreden.

 

Tot zover mijn publieke sinterklaaswensen.

 

Voor mij is het makkelijk kunnen opzoeken in het archief belangrijk, zozeer dat ik na de veranderingen in 7/2010 nog weinig geblogd heb, ik voelde mij er niet meer thuis, alsof mijn dagboek in één klap alleen nog de meest recente bladzijden had en de rest kon alleen nog bij hardnekkig zoeken gevonden worden.

We leven in een razendsnelle wereld, des te belangrijker is het om dingen te kunnen verankeren, ook op het internet, waar daar staat nu ons virtuele huis.

13:27 Gepost door Hildegarde in Home | Permalink | Commentaren (6) | Tags: boeken, beelden, schatten op zolder | |  Facebook

11-11-11

Wat deed je op 11.11.11 ? – What did you do on 11.11.11 ? (de Standaard, konijn, Vlaamse reus, rabbit, newspaper)

zoogdieren

 

Dat was ook weer tof. Met een heuse countdown kijken we reikhalzend uit naar 11.11.11. , fotografeer wat je doet en misschien komt je foto in de krant (de Standaard). Mijn foto geraakte alvast niet eens op de website en ik zal heus niet de enige geweest zijn. Twee millimeter voor het einde van de upload-bar verschijnt er met een klein dingdongetje : “Sorry, uw foto kon niet worden opgeladen” en dan krijg ik één keuzemogelijkheid om op te klikken : "ok".  Maar ik vind dat : "niet ok". Waarom kan mijn foto niet worden opgeladen ??? Even de reglementen in detail gaan lezen, neen, geen aanwijzingen wat ik fout zou kunnen gedaan hebben. Maar er zal vast wel iets fout zijn, zoveel is zeker. Hoedanook, ik onderneem nog enkele pogingen. Sorry, uw foto kon niet worden opgeladen. Ondertussen zie ik bij de ingezonden foto’s één foto dertien maal verschijnen. Die foto kon wel worden opgeladen, maar de inzender kreeg vast een andere boodschap. Soit, ik zet de foto op mijn eigen blog.  En dat deed ik dus op 11.11.11.

 

In short : the newspaper de Standaard asked people to photograph what they did on 11.11.11.  My photo didn’t get uploaded. I have no clue why. Did I do something wrong ?  I saw another photo who appeared 13 times. So there certainly was something wrong. After some more trials, I put the photos on my own blog. So, that’s what I did on 11.11.11.

 

zoogdieren

 

Nieuwsgierig. In afwachting van een proper hok, alvast even het nieuws doornemen.

 

Curious. While waiting for a clean hutch, let’s read the news.

18:57 Gepost door Hildegarde in Home | Permalink | Commentaren (1) | Tags: zoogdieren, boeken, rabbit loe | |  Facebook

05-07-10

Vlaamse filmpjes - Flemish little movies , cover nr. 899, 1970


Flanders-inside-juli2010-vlaamsefilmpjes

Typisch Vlaams ? De Vlaamse filmpjes (voorheen : Vlaamsche filmkens, ah pure nostalgie), die zijn leuk : wekelijkse dunne publicaties (iets tussen een boekje en een tijdschrift) in een typisch klein formaat met een verhaal voor de jonge lezers (10-13 jaar) en dit reeds sinds 1930.  Alleen tijdens de oorlog zijn ze niet verschenen want toen was er niet genoeg papier. Al de covers kan je ook zien op de fansite. Ondertussen zijn ze al aan nummer 3201. Als je ze op een rommelmarkt koopt, kan je van de covers ook leuke, originele, typisch Vlaamse postkaarten maken.

Typical Flemish ? The “Vlaamse filmpjes” (Flemish little movies) : weekly publications (something between a little book and a magazine) in a typical small format with a story for the young readers (10-13 year olds) and this already since 1930. Only during the war there were no publications because there wasn’t enough paper. All the covers can be seen on a fan site. And meanwhile already 3201 numbers have been printed.  Bought on a flea market, the covers serve well as an original typical Flemish postcard too.

13:43 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-kunst | Permalink | Commentaren (2) | Tags: boeken, postcards | |  Facebook

07-10-09

IJsval van Kitty Sewell (2007) - Ice Trap (2005)


Flanders-inside-okt2009-sneeuw

 

Het boek "IJsval" van Kitty Sewell : ik kan je er niets over verklappen, gewoonweg niets, je moet het hele verhaal zelf doorlezen en zelf de ondraaglijk tergende toestanden uitzitten tot het einde. Op de achterflap staat “De hele roman heeft een geweldig filmische kwaliteit” en zo is dat helemaal. Voor een film is de hele plot trouwens beter te doen : anderhalf uur spanning en verwikkelingen dat kan ik aan, 320 bladzijden dat is heel wat moeilijker. En nu zou ik je zo graag het einde vertellen, maar dat mag ook niet. Wat ik wel mag zeggen : ’t speelt zich voor een groot deel af in het hoge noorden van Canada waar je oor vastvriest als je kap opzijschuift en je per vergissing ergens tegenaan gaat leunen en op de eerste bladzijde staat het woord “mukluks” (laarzen gemaakt door de inheemse bewoners en de enige waarmee je je overeind kan houden op glad ijs). En om je niet de indruk te geven dat het helemaal een natuurroman is, kan ik je ook nog meegeven dat het om complicaties gaat die een man meemaakt door toedoen van twee serpenten van vrouwen.

I read “Ice Trap” by Kitty Sewell : thrilling, ice cold (the high north of Canada), two bitches make a man’s life very complicated, perfect for a movie.

22:53 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-natuur | Permalink | Commentaren (3) | Tags: boeken | |  Facebook

18-09-09

Positieve Poeh, wijze woorden van Poeh (2007)


Flanders-inside-sept2009-poeh

Positieve Poeh : een verzameling van citaten uit de Winnie de Poeh-werken van A.A. Milne met illustraties van E.H. Shepard.

"Goede vrienden zijn altijd blij je te zien. "

"Blijf jong en enthousiast.
Tegen de tijd dat de beek bij de rand van het woud was gekomen, was hij veel groter geworden, bijna een rivier, en omdat hij nu groot was, sprong en danste en spatte hij niet meer aan een stuk door, zoals toen hij nog klein was. Veel rustiger kabbelde hij nu voort, want hij wist waar hij heenging en hij zei tegen zichzelf : haast je niet, we komen er heus wel. Maar verderop in het bos, draaiden de kleine stroompjes zich haastje-repje in kronkels en bochten, want er was nog zoveel te ontdekken voor het te laat was."

Positively Pooh. Timeless wisdom from Pooh.

14:29 Gepost door Hildegarde in Nederland | Permalink | Commentaren (5) | Tags: boeken, shop windows | |  Facebook

17-09-09

Over de schaduwbergen (2002) door Aimee Liu (Flash House) (foto : Huy)


Flanders-inside-sept2009-bib

“La bibliothèque près de chez vous, peut vous mener très loin”, zo zegt het opschrift van de bibliotheek in Huy. En dat is waar. Met het boek “Over de schaduwbergen” van Aimee Liu zit je ineens wel heel ver. Het verhaal vangt aan in 1949 in India en situeert zich in een heel complex gebeuren met Engelsen, Australiërs, Amerikanen, Indiërs, communisten, Chinezen, Oeigoeren, Kazachen en Russen en het gaat voor een groot deel over Xinjiang. Dat is momenteel een autonome regio in het noordwesten van China, de grootste provincie van China en dit reusachtige gebied grenst aan 8 (ACHT !) landen. Zo’n grensgebied, dan begrijp je meteen dat het daar al eeuwen ambras is. En dat is heden ten dage niet anders. Het grote spel noemen ze dat in het boek en de auteur beschrijft het op dezelfde wijze als ze een landschap beschrijft. Nu kunnen de landschapsbeschrijvingen mij wel boeien, maar om intriges en een machtsstrijd te beschrijven vind ik het weinig meeslepend. Maar goed, tegen die achtergrond speelt zich een verhaal af van een meisje dat zichzelf redt door uit een bordeel weg te lopen en dat geadopteerd wordt door een Engelse dame. De journalist-spion man van die dame is liever weg dan thuis en verdwijnt. En die dame begint met twee kinderen en een vriend aan een quasi onmogelijke tocht om hem te gaan “redden”, terwijl er allerlei signalen zijn dat die man mogelijks niet “gered” wil worden. Zoiets begrijp ik niet. Misschien moet ik mij maar neerleggen bij het in het boek genoemde “onweerstaanbare desiderium incogniti, het verlangen naar het onbekende en het onbekende verlangen” als verklaring. Enfin, na een mislukte queeste maken de vriend en de dame het zichzelf moeilijk door niet gewoon toe te geven aan hun liefde. De hele tijd vraag ik me af : waar zijn die nu toch met bezig. Tenslotte geef ik het 100 bladzijden voor het einde (p. 464) op, ik moet het niet meer weten. Dat ze hun plan trekken. Fraaie beschrijvingen van landschappen, streken en bevolkingsgroepen, maar als roman vind ik het geen aanrader (met alle respect voor het schrijftalent van Liu).  
Al zegt de schrijfster daar wel iets dat me boeit sinds ik Erlend Loe’s lijstjes las (in Naïef. Super). “Hij hield ervan lijstjes te maken … Hij zei dat hij een zekere vorm van poëzie had ontdekt in lijstjes.”

“The library so close to you, can lead you far away” that’s what the words say at the public library in Huy (Walloon provinces of Belgium). I read Flash House by Aimee Liu. I don’t think it’s a must-read. But there’s one thing of special interest about lists (you know by now that the main character in “Naïve. Super” by Erlend Loe makes lists) : “He loved making lists … He said that he discovered a certain kind of poetry in lists.”

00:35 Gepost door Hildegarde in Wallonie | Permalink | Commentaren (2) | Tags: boeken | |  Facebook

15-09-09

Delfts blauw en lijstjes - Delft Blue and lists


Flanders-inside-sept2009-delftsblauw-1

Zoals ik al zei maakt de hoofdpersoon in “Naïef. Super” (Erlend Loe) lijstjes. Eén soort lijstjes is : wat hij zich het best van de dag herinnert. Dat doet hij in New York.
Ik was niet in New York, maar in Delft en daar zag ik :
- een klein meisje met vlindervleugeltjes
- een ober die zei dat hij niet vrolijk werd van de wespen die in en rond de glazen en kopjes zoemden en rond zijn handen en zijn oren, maar die toch heel vriendelijk en belangstellend was
- een museumwinkeldame die vertelde dat ze zopas de hele kaartencollectie had vernieuwd en die blij was dat ik die zo mooi vond

- twee dames in Delftse klederdracht die ronddrentelden op de mooiste plekjes en die het hart van zowat iedere toerist sneller deden slaan, zeker dat van de fotograferende toerist. Kijk, dat vind ik nu een sympathieke hobby : je doet gezellig wat met twee, je verlevendigt het straatbeeld en je maakt toeristen blij, zowel de stille die stiekem een plaatje schieten (zoals ik) als de dappere die een praatje komen maken en vragen om te poseren.

As I told before the main character in “Naïve. Super.” (Erlend Loe) makes lists. One sort of lists is : things of the day he remembers best. That’s in New York.
I was not in New York, but in Delft (the Netherlands) and I saw :
- a little girl with butterfly wings
- a waiter who said that all the wasps circling around the cups and glasses and around his hands and ears didn’t make him joyful, but who was friendly and interested anyway
- a museum shop lady who told she renewed the whole card collection and who was happy that I liked it so much
- two ladies in traditional Delft dress lounging and making the heart of almost every tourist jump a beat, especially that of the photographing tourist. Well, that’s a nice hobby : you have fun with two, you make the street image more vivid and you make tourists happy, the silent ones who make a snap shot in secret (like me) as well as the brave ones who start a chat and ask to pose.

Flanders-inside-sept2009-delftsblauw-2

22:37 Gepost door Hildegarde in Nederland | Permalink | Commentaren (7) | Tags: boeken, postcards, friends in style | |  Facebook

07-09-09

“Naïef. Super.” een boek van Erlend Loe (eigen illustratie met 2 foto’s uit Delft) (Ruby Tuesday # 33)


Flanders-inside-sept2009-speelgoedwinkel

Naïef. Super” (2001) (Naiv. Super. 1996), een boek van Erlend Loe. “De hoofdpersoon verliest op zijn 25ste verjaardag de zin in het leven. Alle overbodige kennis die hij in de loop van zijn bestaan heeft vergaard, zit hem plotseling in de weg. Het liefst wil hij ’s ochtends weer wakker kunnen worden met maar één gedachte in zijn hoofd. Dus bedenkt hij een therapie. Terug naar het nulpunt. Met een rode plastic bal, een speelgoedtimmerset en het aanleggen van lijstjes als hulpmiddelen probeert hij weer grip op zijn bestaan te krijgen.”  Een geniaal boek, zeker als je zelf in een dip zit en anders wellicht ook. De lijstjes zijn aanstekelijk. Een boek om te hebben, te herlezen en uit te lenen.  En dus ging ik het kopen maar ik zag het niet direct staan. Heb je Naïef, Super vroeg ik aan de infoman van de Standaard boekhandel. Ja, in pocket zei hij en hij ging het voor me zoeken. Momenteel kost het 2,99 €, zei hij, super hé.  
Enkele fragmenten : “Perspectief. Perspectief zou iets moeten zijn wat je kunt kopen en intraveneus kunt inspuiten.” 
“Ik zou vaker tv moeten kijken. Het leidt me op een prettige manier af. Ik weet niet precies welke gedachten van mij zijn en welke van de tv komen.”
“Mijn broer denkt dat alles erop wijst dat het me goed zou doen er eens uit te zijn. Wat van de wereld te zien. Ik zeg dat het me erg slecht uitkomt. … Als je op reis bent, gebeuren er dingen, zegt hij. Wat dan, vraag ik. Perspectief, zegt mijn broer.”

“Naive. Super”  by Erlend Loe : a brilliant book, certainly when you’re in a dip and otherwise probably too. The lists he makes as an aid to get a grip again on his life are infectious (his other aids are a red ball and a toy hammer set). A book to have and to reread. (the photos taken in Delft (the Netherlands) are my illustration of this book).

Flanders-inside-sept2009-fietswinkel

Ruby-Tuesday-4

23:04 Gepost door Hildegarde in Nederland | Permalink | Commentaren (10) | Tags: boeken, knuffels, alfabet, ruby tuesday, shop windows | |  Facebook

De tovervrouw, een boek door Hera Lind (1997)(Die Zauberfrau, 1995) (The enchanting woman) (Illustratie : gombeertjes)


Flanders-inside-sept2009-gombeertjes

De tovervrouw, een boek van Hera Lind. Na een bladzijde of 70 (van de 443) dacht ik te stoppen met lezen, zeer leuk boek, maar het wrong, er zat een weerstand.  Maar dat was niet gezond ! Als je je niet openstelt, dreig je vast te roesten. De mens is een gewoontedier en dat zijn je denkpatronen ook. Stoppen was trouwens ook niet eerlijk tegenover Hera Lind.  Neen, als iemand zo gevat en humoristisch schrijft en al die lettertjes neer typt, moest ik haar een volledige kans geven.  Eerlijk is eerlijk. En wat een geluk dat ik dit deed. Onder andere omdat Hera Lind werkt met herhalingen om iets grappig te maken en hoe verder je leest, hoe grappiger het dus wordt, tot ik zelfs meermaals hardop moest lachen.  Kom zo’n boek tegen ! Al lezend herontdekte ik ook dat zelfspot en sarcasme uitstekende hulpmiddelen zijn om jezelf en wat je meemaakt te relativeren en je humeur en je doorzettingsvermogen op peil te houden. De wijze waarop je tegen gebeurtenissen en mensen aankijkt gaat erdoor veranderen. Naar het einde toe wordt het verhaal teleurstellend onwaarschijnlijk (een dikke man is op zes weken tijd ineens opmerkelijk slanker, kan 30 km wandelen en hele dagen sporten, zijn hele belangstellingswereld is omgedraaid. Nu, ik gun het dit denkbeeldig personage ten volle, hoor, maar het blijft larie), het wordt ineens een sprookje met een “en ze leefden nog lang en gelukkig” einde.  Dat mag, natuurlijk mag dat, alleen weet ik wel graag wanneer ik een sprookje aan het lezen ben (dat begint dan met “er was eens”) in plaats van dat het plots uit de lucht komt vallen. Een einde als “en toen kwam er een varken met een lange snuit en het verhaaltje is uit” had veel goed gemaakt. Maar goed, haar schrijfstijl is nieuw voor mij, het heeft wat van stand-up comedy, de vrolijke levensvisie werkt inspirerend, haar fantasie is grenzeloos en ze verzint de gekste toestanden bijvoorbeeld door rolpatronen om te draaien.
Waar gaat het dan over ? “Actrice, huisvrouw en moeder van een tweeling. Charlotte Pfeffer is getrouwd met de door- en doorbrave belastingsadviseur Ernstbert Schatz, die altijd werkt, ook thuis, ja, zelfs op het toilet. Geen wonder dat Charlotte zich meer en meer opwindt….”
Enkele fragmenten : “Wat moest ik daarop zeggen ? Moest ik dom en schril giechelen ? Daar had ik geen zin in. Ik keek peinzend naar buiten.”
“Ook één miljoen moeders en vrouwen van mijn leeftijd zagen Unsere Kleine Klinik elke dag tijdens het strijken en sokken oprollen, maar zij waren gewoon in een zo diep ravijn van frustratie gestort dat hun IQ tijdelijk was uitgeschakeld. Zij krabbelden wel weer overeind om ooit een heel nieuwe vorm aan hun leven te geven.” 
“Vervolgens liep ik op mijn hooggehakte pumps over de kinderhoofdjes naar mijn Dürer-hotel met de afbeelding van Jezus in de lounge. Jezus keek me mild vermanend aan. Niks aan de hand, baas, mompelde ik. Ik doe toch niks ? Wie slaapt, zondigt niet. Dat heb je zelf gezegd.” 
Ik verveel me altijd zo ! Niemand wil met me spelen en het regent altijd en altijd krijgen we vis !
en ook : “Er gebeurt nooit wat. Ik verveel me zo en altijd regent het …
(Illustratie : gombeertjes. Charlotte’s tweeling : Bert en Ernie, eten die vaak).

The enchanting woman”, a book by Hera Lind, a special style of writing, very humorous even sarcastic. And while reading I rediscovered that humor and sarcasm can be a great help in putting things in perspective and it changes your view on events and people. Hera Lind has a very joyful view of life. One of the sentences she often repeats in this book (said by the main character, Charlotte, or by her twins) is “I am so bored. Nobody wants to play with me and it always rains and we always have fish for dinner.” and also : “There is nothing going on. I am so bored and it always rains and …
(Illustration : gum bears.
Charlottes twin, Bert and Ernie, often eat those).

00:05 Gepost door Hildegarde in Duitsland | Permalink | Commentaren (6) | Tags: boeken, alfabet, shop windows | |  Facebook

26-08-09

De maagd en de neger 2, een stripverhaal van Judith Vanistendael


Flanders-inside-aug2009-judithvanistendael

De maagd en de neger 2, een stripverhaal door Judith Vanistendael, een aanrader. Wil je een bespreking ? Klik dan hier. Op 4 juli signeerde ze in de Tse-Tse (niet de vlieg, maar een Antwerpse strips en prentenboekenwinkel, uitbundig in zijn aanbod, misschien dat je erdoor gebeten wordt ?)

Judith Vanistendael : she rose to infamy with her debut album The virgin and the negro about her relationship with a black asylum seeker in Belgium. Her drawings are fluid and chunky at the same time, the black inks anchoring the often cartoony look in the real world. She has an individual feel for comics, often from a literary point of view and it makes for enthralling reading.” (source)

22:03 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-kunst | Permalink | Commentaren (3) | Tags: boeken | |  Facebook

19-08-09

Contract met God van Juan Gomez-Jurado (foto’s : straatbeeld en zicht door gekleurd raam van toren van kasteel van Gaasbeek)


Flanders-inside-aug2009-kasteel

Boek : Contract met God (2009) van Juan Gomez-Jurado (Contrato con Dios, 2007, Contract with God, Father Anthony Fowler, book 2). (Foto’s : een straatbeeld en zicht door raam van kasteel van Gaasbeek)
Bespreking : Zeer spannend en actueel en tegelijk vol geschiedenis. Het gaat over één van de gevaarlijke kanten van mensen, een kant die bij velen sluimerend aanwezig is en in bepaalde omstandigheden plots kan bovenkomen (veel is daar vaak niet voor nodig) of die binnensijpelt door sociale beïnvloeding of die erin gehamerd wordt, namelijk : bepaalde medemensen niet beschouwen als mens. In concreto gaat het over jodenvervolging en over moslimfundamentalisme.
Je kan het boek echter ook helemaal anders aankaarten, zonder de dingen bij naam te noemen, ik neem even de covertekst over : "Een excentrieke miljonair. Een zoektocht naar de Ark des Verbonds. Een overmoedige journaliste. Een priester als CIA-infiltrant. En een vijand die de expeditie wil ondermijnen.” 
Enkele fragmenten :“  “Ik haat de Joden, meester.” Nee. Dat denk je maar. Luister goed naar mijn woorden. Over enkele jaren zal de haat die je nu meent te voelen een vonk zijn vergeleken bij een uitslaande bosbrand.  Alleen echte gelovigen zijn hiertoe in staat.  Jij behoort daartoe. Jij bent uitverkoren. Ik hoef je alleen maar in de ogen te kijken om te weten dat er een kracht in jou schuilt die de wereld zal veranderen. Jij brengt de eenheid terug in de islamitische samenleving. Jij herstelt de sharia in Amman, Caïro, Beiroet. En vervolgens breng je haar naar Berlijn, Madrid, Washington.” 
“De boodschapper van God zei : “Een martelaar ontvangt zes voorrechten van God : vergiffenis voor al zijn zonden zodra de eerste druppel bloed heeft gevloeid; hij verwerft zich een zetel in het paradijs; hij zal verlost worden van de kwellingen van het graf; wordt beschermd tegen de beproevingen van de Dag des Oordeels en gekroond met een kroon van waardigheid, waarin één robijn meer waard is dan de hele wereld en al wat hij bevat; hij mag huwen met 72 zuivere maagden en heeft recht op bemiddeling ten voordelen van 70 van zijn familieleden.” 
“De ventilator van de computer maakte inderdaad een hels kabaal, alsof vijftig bijen een feestje bouwden in een schoendoos.” 

I read : Contract with God by Juan Gomez-Jurado.

Flanders-inside-aug2009-straatbeeld

17:40 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-straat | Permalink | Commentaren (1) | Tags: boeken, random | |  Facebook

13-08-09

Kasteel van Jehay en Volvo vrachtwagens, een boek van Erlend Loe (SkyWatch Friday # 47)


Flanders-inside-aug2009-kasteel-jehay

“Volvo vrachtwagens” (2008) van Erlend Loe (Volvo Lastvagnar, 2005) vind ik nog beter dan “Doppler”.  “Erlend Loe : zijn unieke stijl - vol humor, ironie en melancholie  - maakt hem tot één van de meest gelezen schrijvers van Noorwegen”.
Enkele fragmenten :
“Soms bestaat er een heel aardig verband tussen bepaalde dingen. Soms ook bestaat er een minder aardig verband tussen dingen of is er helemaal geen sprake van een verband.”
“Piepjonge en stokoude mensen trekken zich vrijwel nooit ergens iets van aan.”
“Weet je hoe je een mes moet hanteren? vraagt Von Borring.
Ja, zegt Doppler.
Is het slim om naar jezelf toe te snijden ?
Meestal niet.
Weet je hoe je een mes aan een ander moet overhandigen ?
Je houdt het mes bij het lemmet vast en steekt die andere persoon het heft toe.
Is het slim om hard te lopen met een mes in je hand ?
Nee.
Als er een paar mensen in een bootje zitten, hoeveel kunnen er dan tegelijk opstaan ?
Eén.
Hoe zien de sporen van een haas eruit ?
Twee pootafdrukken een beetje schuin onder elkaar en daaronder twee naast elkaar.
Wat voor kleren had ik gisteren aan ?
Doppler kijkt naar Von Borring. Hetzelfde als vandaag, zegt hij.
Hoe ziet een pimpelmees eruit ?
Dat weet ik niet precies.
Een pestvogel ?
Weet ik niet.
Een kokmeeuw ?
Dat weet ik helaas niet helemaal precies.
Hier ben ik niet blij mee, zegt Von Borring. Moet ik dit zien als een algemene trend ? Weet je überhaupt iets over vogels ? Ik weet vrij weinig over vogels, zegt Doppler. Dat kan zo niet, zegt Von Borring. In je vorige leven kon je daar misschien nog mee wegkomen, maar als padvinder dien je je te verdiepen in hoe onze vogels eruitzien, wat ze doen en waar ze thuishoren. In dit deel van de wereld vliegen ongeveer zevenhonderd soorten rond die je weer kunt onderverdelen in diverse subspecies en ik vind dat je jezelf geen tel rust mag gunnen tot je een stuk of driehonderd soorten en de bijbehorende ondersoorten kunt herkennen. Daar mag je meteen mee beginnen. Ik stel voor dat je naar mijn bibliotheek gaat om bijvoorbeeld Vogels in Europa van Lars Jonsson op te halen. Dan ga je maar een paar dagen op een ligstoel in de tuin zitten lezen en vogels bestuderen. Dan spreek ik je later wel weer. Altijd paraat ?
O ja hoor, zegt Doppler.”

Book : I read “Volvo trucks” by Erlend Loe, highly recommended.

skywatchfriday

22:40 Gepost door Hildegarde in Wallonie | Permalink | Commentaren (10) | Tags: boeken, skywatch friday | |  Facebook

05-08-09

De dochters van de schilder, een boek van Anna-Karin Palm (Foto : Gele ganzebloem, Chrysanthemum segetum)


Flanders-inside-aug2009-ganzebloem

Boek : De dochters van de schilder, Anna-Karin Palm (Malarens döttrar, 1997). De achterflap zegt : “Palm speelt subtiel en behending met verhaallijnen, parallellen, uiterlijke en innerlijke belevenissen.  Haar stijl is doortrokken van kleuren, geuren, geluiden, een overweldigende rijkdom aan indrukken.  Het resultaat is een even meeslepende als aangrijpende roman over de grote thema’s in het leven.” 
Enkele fragmenten : “Ze weet het nu : onder de angst is een vrijheid die niemand je kan ontnemen; de vreugde is een kracht die haar wortels in de pijn heeft zitten.”  
“Nee, wat kies je eigenlijk; het leven voert je van links naar rechts, het leven gebeurt en de pijn in je borst wordt slechts een kort moment minder als je zegt : ik heb dit gekozen, ik wilde het zo. Ik ik ik, zeg je en je hoopt dat iemand de lokroep zal beantwoorden. Je schept orde, staat iedere ochtend om zeven uur op en poetst je tanden, trekt schoon ondergoed aan en gaat naar je werk; de klok tikt, je gaat efficiënt te werk en doet boodschappen voor het avondeten, maakt plannen, geeft de dagen een veilig ruitjespatroon waar je tussendoor kunt navigeren. Alles om je blik niet op te richten; alles om de stem niet te horen die zegt : ik wilde dit niet, ik wilde iets anders, iets anders. En buiten je verlichte kamer deint altijd de grote duisternis, de duisternis die over een tijdje over je heen zal stromen en je zal veranderen in één van de vele zandkorrels in de enorme, lege woestijn.”
“De kamer was vol licht. Maria sloeg haar ogen open en ontwaakte in grote verbazing. Hier ben ik weer. Een ogenblik was alles stil, zonder lichaam en herinnering, alleen de ogen die zich opendoen en zagen .. De onpersoonlijke alledaagsheid van de kamer vulde haar met verwondering, terwijl tegelijk de herinneringen terugkwamen; gisterenavond, en de nacht voorbij alle woorden. Het leek even onwerkelijk als dat ze nu was wakker geworden en er een nieuwe dag was aangebroken. Hoeveel keren kun je sterven en toch weer opnieuw ontwaken in de wereld ? Ze rekte zich voorzichtig uit, haar lichaam voelde stijf en geradbraakt, haar ogen een beetje gezwollen. … En daarna ook - toch - een soort dankbaarheid, eenvoudig omdat ze het had overleefd… Als ik vandaag mezelf maar niet hoefde te zijn, dacht ze, als ik gewoon dat landschap in kon stappen en verdwijnen. Ze voelde zich zo broos als een vogelei …” 
Laat ik daar maar even een blije foto bijzetten.

I read : The painter’s daughters by Anna-Karin Palm.

01:56 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-natuur | Permalink | Commentaren (6) | Tags: boeken, planten | |  Facebook

23-07-09

Doppler, een boek van Erlend Loe, 154 blz.


Flanders-inside-juli2009-kip

 

Een boek : “Doppler” van Erlend Loe. Een man, Doppler, pakt zijn tent, laat zijn familie hun plan trekken, laat zijn job staan en gaat in het bos wonen. Dat is uiteraard een straf  staaltje van egoïsme en toch kan je niet anders dan sympathiseren met het idee : al je verplichtingen en bekommernissen achter je laten, dat wenst iedereen wel eens. Als jager-verzamelaar gaan leven en in een bos in Noorwegen in een tent wonen, dat is echter extreem.  Hoe dat verloopt en hoe Doppler dan toch nog mensen ontmoet, is humoristisch beschreven.
Drie citaten : “Mijn vrouw maakt zich ernstige zorgen over wat de mensen zullen denken en zeggen, zegt ze. Dat stoort mij niet meer. Niets baart me zo weinig zorgen als wat de mensen denken. De mensen mogen denken wat ze willen … Zeg dat ik een manische obsessie voor flora en fauna heb ontwikkeld, dat ik gek ben geworden, wat je maar wilt.” 
“We zullen als gekken moeten fietsen en ruilen, willen we een kans maken dit hier (de wereld) draaiende te houden”.
“Zo’n festival (het verbroederingsfestival) is natuurlijk een prijzenswaardig initiatief en het is volkomen juist gezien : de volkeren en religies van de wereld hebben een helpende hand nodig, willen we over deze crisis heenkomen. Als het lukt, zal niemand blijer zijn dan ik. Maar ik moeten toegeven dat ik niet geloof dat het gaat lukken. Ik geloof dat we die trein gemist hebben. Ik geloof dat wij die nu leven moeten verdwijnen en dat er een nieuwe mensensoort moet opstaan. Met schone lei en minder agressieve trekjes. Een minder zelfingenomen mensensoort. Een variant die in staat is de dingen groot te zien.”

01:10 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-groen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: boeken, vogels | |  Facebook

24-04-09

Bloesems, een boekbindster en op reis - Blossoms, a bookbinder and a travel (foto : Haspengouw)


Flanders-inside-april2009-Haspengouw-1

Ik ga een weekje op reis (Dordogne-Périgord) en laat u ter eventuele overpeinzing enkele citaten uit “De vrouw van de boekbinder” (The journal of Dora Damage), Belinda Starling, 2006. Verbijsterend : de positie van de vrouw, de armoede, de klassenverschillen in London 1859, een meeslepende roman. Maar geniet vooral van de bloesems en als het kan, ga er dan eens onder staan en laat de neerdwarrelende bloesemblaadjes je geluk brengen.

Een goede raadgeving : loslaten, niet persé van een minnaar maar van al datgene dat je overkomt en dat je zelf niet in handen hebt, in plaats van jezelf te kwellen : “En ik leerde weloverwogen alle gedachten aan hem te verwijderen, alle gesprekken waaraan mijn hoofd onderdak had geboden, elk moment dat we samen waren geweest dat mijn geest opnieuw wilde beleven, elk verlangen dat mijn oren naar zijn stem hadden, mijn huid naar zijn aanraking, mijn hart naar zijn liefde. Ik wilde niet dat Din me zou kwellen in mijn dromen, zich helemaal meester zou maken van mijn hart, hij was gewoon weg en langzaam liet ik hem vrij. Of liever gezegd, ik bevrijdde mezelf langzaam van hem.”

“Peter had gelijk dat het huishouden circulair en eindeloos was, maar hij had geen gelijk dat het het beste paste bij hoe vrouwen in elkaar zaten. Bij mijn karakter paste het niet. Ik had altijd zin om in de werkplaats te gaan werken … want het binden van boeken leverde resultaat op, een voorwerp dat ik kon vasthouden en waar ik trots op kon zijn.  Die bevrediging vond ik niet in het bleken van een stoep of in het maken van een plumpudding : beide waren in een paar minuten verdwenen, samen met alle bewijs van mijn gezwoeg.”

“Is liefde dan niet alleen opoffering ? Geven we niet alles op voor hen van wie we houden, om hun te bewijzen dat er van ze gehouden wordt ?”

 

I am away for a week (Dordogne-Périgord in France) and leave you with a recommendation for a compelling novel : The journal of Dora Damage (the wife of the bookbinder) by Belinda Starling. Perplexing : the position of the women, the poverty, the class differences in London 1859. But above all : if it’s spring in your place on the world too, enjoy the blossoms and if possible, pass a moment standing under it and let the whirling blossom leaves bring you happiness.

Flanders-inside-april2009-Haspengouw-2

11:50 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-groen | Permalink | Commentaren (12) | Tags: boeken, bomen, bloesems | |  Facebook

16-03-09

Van Sint-Anna tot de stammentijd - From Saint Anna till the time of the tribes (Sint-Annakerk, Jeruzalemkerk, Brugge)


Flanders-inside-maart2009-sint-annakerk-Brugge

In de gevel van de Sint-Annakerk te Brugge (op de achtergrond zie je de Jeruzalemkerk) zit een speciale afbeelding bekend als “Anna te drieën” : het is een beeldengroep van Maria (met Jezus) met haar moeder Anna erbij.  Dat wist ik niet en dat Maria op twaalfjarige leeftijd werd uitgehuwelijkt door de hogepriester ook niet.  Al die verhalen en verering kwam uit het Midden-Oosten en Europa werd “gekerstend” met dwang en geweld.  Ja, met dwang en geweld want uiteraard hadden de volkeren hier oorspronkelijk hun eigen geloof.  Kernbegrippen in dit oude geloof waren de binding met de natuur en met de voorvaderen en het bewaken van eenheid en solidariteit binnen de gemeenschap.  En over die oude levenswijze lees ik een, weliswaar zeer erg (erg door de Romeinse overheersing), prachtverhaal (Boudica door Manda Scott, deel 1 : Droom van de arend).

In the façade of the Saint-Anna church in Bruges (in the background you see the Jerusalem church) you see a Trinitarian representation : it is an image group of the Holy Mary (with Jesus) with her mother Anna.  I didn’t know that and that Mary was married off at the age of 12 by the high priest is something I didn’t know either.  All those stories and worshipping came from the Middle-East and Europe was Christianized under compulsion and by force.  Yes, under compulsion and by force because the people here of course had originally their own belief.  Key concepts in this old belief were the bond with nature and with the ancestors and the guarding of unity and solidarity within the community. And about this old way of living I read an indeed very terrible (terrible because of the Roman oppression) but magnificent story (Boudica by Manda Scott, part 1 : Dreaming the eagle).

01:16 Gepost door Hildegarde in Brugge-architectuur | Permalink | Commentaren (4) | Tags: boeken, kerk, beelden, maria | |  Facebook

09-03-09

Eindlaag van experimenteerdoek #1 - Final layer of experiment canvas #1 (olieverf, oil paint, 50x60)


Flanders-inside-maart2009-experimenteerdoek-9

Een experimenteerdoek wordt telkenmale overschilderd, tot het zijn bestemming bereikt (de hele historie zie je als je klikt op de tag ‘experimenteerdoek’).
Laag 8 wordt een vijver en behoudt de rode lijn.  In laag 9 komt er een weerspiegeling in het water. “Een schilderij vertelt zichzelf en dat is juist de schoonheid ervan” stelt Marius en Meester Jaruwan-Tse vindt dat ik een goed leesbare beeldtaal heb.  Bovendien vertelt een schilderij tevens het verhaal van de kijker.  Dat betekent dat ik door het geven van mijn eigen woordverhaal (logisch want dit is een dagboek) de kijker zou kunnen gaan sturen, de kans verminder op een eigen verhaal van de kijker.  Daarom zet ik vanaf nu mijn eigen woordverhaal tussen haakjes zodat het uitdrukkelijker vrijblijvend te lezen is, facultatief.

( Voor mij gaat dit schilderijtje over argeloos (niet beducht op een aanval), zonder harnas, open van hart, noem het desgewenst naïef, door het leven gaan (zowel de voor- als nadelen zijn vanzelfsprekend : veel kans op warme en echte ontmoetingen, veel kans om gekwetst te worden) versus geharnast, gewapend en aanvallend door het leven gaan (ook hier zijn zowel de voor- als nadelen vanzelfsprekend : veilig voor kwetsuren, minder kans op warme en open ontmoetingen).  Aanvullend en uitbreidend over bescherming kwam ik dit tegen : “Steeds weer wist hij haar zwakke plekken te vinden, de slechte voegen in de muur waar je alleen een mes tussen hoefde te zetten om hem te doen instorten. In haar binnenste brak de muur, zoals ze had verwacht.  Gek genoeg, want dit gebeurde zelden in het openbaar en ze had er weinig ervaring mee hoe ze erop zou reageren, het schild dat ze aan de buitenkant intact hield, hield de daaropvolgende doorbraak van emoties in toom.” (Engelbewaarder door Manda Scott) )

An experiment canvas is painted over and over, until it reaches its destination (you can see the whole history by clicking the tag ‘’experimenteerdoek’).
Layer 8 becomes a pond and keeps the red line.  In layer 9 a reflection in the water appears.  “A painting tells itself and that’s precisely the beauty of it” says Marius (writer and poet) and Master Jaruwan-Tse says that my image language is easy to read.  Moreover a painting also tells the story of the spectator.  That means that I, by telling my own word story, can limit the opportunities of the spectator to see his/her own story.  So from now on I will put my own word story between brackets so that is more explicitly free to read, optional.

( For me this painting is about being unsuspecting (not fearful of an attack), to be without armor, to be open of heart (advantages and disadvantages are obvious : much chance on warm and real meetings, much chance on getting hurt) versus standing in life with an armor and weapons, being agressive (here the advantages and disadvantages are obvious too : safe for injuries, less chance on warm and open encounters).

23:04 Gepost door Hildegarde in Schilderen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: boeken, academie, experimenteerdoek | |  Facebook

19-02-09

Zeeleven - Sealife (Zoekend 2/6, olieverf 13x18 en foto - Searching 2/6, oil paint 13x18 and photo)


Flanders-inside-feb2009-klein-2

En ook over de zee las ik : “De zee spuwde kiezels op de kust uit en maalde ze in de loop van millennia tot zand. Overal ter wereld stonden mensen op, gingen mensen naar hun werk, waren mensen gedwongen grote of kleinere beslissingen te nemen, en de zee bleef maar kiezels tot zand malen.” (Engelbewaarder, een literaire thriller door Manda Scott)

Thanks for your much appreciated comments. Because of circumstances I’ve been absent as a visitor quite some time now, but sooner of later I will find time to visit again.

01:38 Gepost door Hildegarde in Schilderen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: boeken, kust, vogels | |  Facebook

08-02-09

Schemerduister - Twilight (Damme, Shadow Shot Sunday #6))


Flanders-inside-feb2009-schemerduister

Wegens problemen (PC-scherm en gezondheid) zal ik wellicht nog wat langer afwezig blijven als bezoeker op je blog.  Ik ben ondertussen de trilogie “De Schaduwmeesters” van de Nederlandse Peter Schaap aan het lezen.  Topklasse fantasie vind ik dat, onvergelijkbaar beter en origineel in woorden- en scheppingsrijkdom dan de best-sellers waarvan er torens in de boekenwinkel liggen. Blijken deze boeken zelfs afwezig te zijn in de boekhandel, in sommige bibliotheken en zijn ze mogelijks niet meer te koop.  Hoe kan dat nu, vraag ik me af.

Voor Shadow Shot Sunday : De grijze dagen : wanneer de lichtbron diffuus is en zwak, zijn er geen schaduwen, bizar hé.

Because of some problems (PC-monitor and health) I’ll probably be absent as a visitor on your blog some longer.  Instead I’m reading the fantasy trilogy “Masters of the Shadow” by the Dutchman Peter Schaap.  These books are incomparably better and more original in words and creations than the current best-sellers (in towers) in the bookstore. I don’t know if they are translated and they even can’t be found in the Dutch bookstore, nor in some libraries and it seems that they are not for sale anymore.  How is that possible, I wonder.

For Shadow Shot Sunday : The grey days : when the light source is diffuse and weak, there are no shadows, weird isn’t it ?

Shadow_Shot_Sunday_logo1

17:51 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-groen | Permalink | Commentaren (17) | Tags: boeken, bomen, shadow shot sunday | |  Facebook

29-01-09

Zwerfboek - Stray book (bookcrossing)


Flanders-inside-jan2009-clara

Soms is een boek goed om één keer te lezen, je gaat op reis in het verhaal, maar daarna wil het boek zelf op reis. ‘Clara en het schemerduister’ van José Carlos Somoza is zo een boek. Het gaat over een nieuwe kunstvorm waarbij de schilder de mens gebruikt als doek. Het lijkt mij voorbestemd om een zwerfboek te worden en ik laat het zijn reis beginnen in de academie : ik leg het (met instructies erin) bij een beeld en na een uur is het weg : iemand vindt het, neemt het mee, leest het, noteert er iets in en laat het weer achter op een publieke plaats. En dan hoop ik ooit eens te vernemen welke reis dit boek heeft afgelegd.

Sometimes a book is good to read one time, you travel in the story but after that the book wants to travel itself (BookCrossing). ‘The art of murder’ (Clara y la penumbra) by José Carlos Somoza is such a book.  It’s about a new form of art : the painter uses a person as a canvas.  This book seems to be predestinated to become a stray book and I let it start its journey in the art school : I put it (with instructions in it) by a statue and after an hour it is gone : someone finds it, takes it, reads it, writes something in it and leaves it behind in a public place. And then one time I hope to hear about its journey.

21:53 Gepost door Hildegarde in Vlaanderen-straat | Permalink | Commentaren (11) | Tags: boeken, beelden | |  Facebook

27-06-08

Tears of the Giraffe


Flanders-inside-juni2008-giraf


“The man spoke correct Setswana, but his accent confirmed the visible signs.  Underneath the vowels, there were clicks and whistles struggling to get out.  It was a peculiar language, the San language, more like the sound of birds in the trees than people talking.”  … “… in that peculiar language of theirs - you know how it is, all those sounds like trees in the wind and twigs breaking.”

(Extract of the adventures of Precious Ramotswe, Botswana’s only female private detective, in “Tears of the giraffe”, Alexander McCall Smith, 2000)

00:27 Gepost door Hildegarde in Home | Permalink | Commentaren (4) | Tags: boeken | |  Facebook